Jakie są metody operacyjnego leczenia stulejki

Stulejka to wrodzony lub nabyty defekt w budowie penisa, polegający na zwężeniu ujścia napletka, które utrudnia lub uniemożliwia jego ściągnięcie. Nieleczona stulejka może powodować poważne kłopoty zdrowotne oraz problemy w sferze seksualnej. Dlatego u pacjentów często przeprowadza się operacje plastyki napletka bądź całkowitego obrzezania.

Stulejka to zwężenie napletka, uniemożliwiające odprowadzenie go poniżej żołędzi prącia. Wynika ona z dysproporcji między szerokością mało elastycznego napletka, a średnicą żołędzi – powiedział portalowi zdrowie.dziennik.pl lek. med. Daniel Leszczyński ze Szpitala Lux Med. Według statystyk, problem ten dotyczy od 8 do 12% mężczyzn na całym świecie. Występuje zarówno u dzieci i młodzieży (stulejka wrodzona), jak i dorosłych mężczyzn (wówczas może być efektem niewłaściwej higieny, stanów zapalnych genitaliów czy powikłaniem cukrzycy). O ile u dzieci stulejka nie jest groźna i można się jej pozbyć za pomocą rehabilitacji, o tyle u młodzieży bywa przyczyną poważnych kompleksów, zaś u mężczyzn – problemów w sferze seksualnej. Dodatkowo, nieleczona stulejka sprzyja rozwojowi infekcji męskich narządów płciowych, jest też przyczyną zakażeń układu moczowego. Z tego powodu pacjentom ze zdiagnozowaną stulejką proponuje się operacyjne metody leczenia (tu więcej informacji), na które składają się plastyka napletka lub całkowite obrzezanie.

Operacyjne leczenie stulejki: plastyka napletka i obrzezanie

Decyzja dotycząca najlepszej metody operacyjnego leczenia stulejki jest zależna od stopnia zaawansowania choroby. Jeżeli stulejka nie ma dużych rozmiarów, większość pacjentów decyduje się jedynie na plastykę napletka. Zabieg polega na poszerzeniu ujścia napletka, aby zachować jego pełną funkcjonalność oraz tradycyjny wygląd. Nacięcia wykonuje się najczęściej wzdłuż osi prącia, a następnie poprzecznie zszywa. Oczywiście należy mieć świadomość, że u niektórych pacjentów (np. z chorobami współistniejącymi) plastyka napletka nie zawsze jest możliwa do wykonania. Dodatkowo, może ona niezupełnie rozwiązać problem, gdyż czasami wykonane poszerzenie okazuje się zbyt małe albo pozostałe po zabiegu blizny powodują ponowne zwężenie ujścia. Dlatego coraz częściej pacjentom proponuje się zabieg obrzezania, dający gwarancję całkowitego, trwałego efektu.

Zabieg obrzezania polega na wycięciu pierścienia zwężającego oraz części lub całości napletka. Rezultatem operacji jest więc częściowe bądź całkowite odsłonięcie żołędzi prącia, zarówno w stanie spoczynku, jak i we wzwodzie. W zależności od rodzaju i ilości wycinanej tkanki, wyróżnia się cztery podstawowe metody obrzezania: high (usuwana jest większa ilość zewnętrznej blaszki napletka), low (usuwana jest większa ilość wewnętrznej blaszki napletka), tight (usuwa się dużą część napletka) oraz loose (usuwa się niewielką część napletka). Dwie pierwsze metody można w dowolny sposób łączyć z dwiema pozostałymi, najczęściej jednak wykonuje się zabieg low and loose, pozwalający zachować w miarę wysoką funkcjonalność napletka. Dodatkowo, badania naukowe udowodniły, że w społeczeństwach, w których obrzezanie jest zwyczajem warunkowanym kulturowo lub religijnie, u mężczyzn właściwie nie notuje się infekcji dróg moczowo-płciowych ani raka penisa.

Oba zabiegi operacyjnego leczenia stulejki można przeprowadzić zarówno w warunkach ambulatoryjnych, jak i szpitalnych. Co do zasady, zabiegi wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, jednak ze względu na bardzo silne unerwienie penisa oraz obawę przed dokuczliwym bólem, wielu pacjentów prosi lekarza o znieczulenie ogólne. Bez względu na zastosowaną metodę oraz technikę leczenia, pacjenci dorośli przez miesiąc po zabiegu powinni zachować wstrzemięźliwość seksualną. W pierwszych dniach po operacji zaleca się za pomocą plastrów utrzymywać penisa w pozycji uniesionej do góry – poprawia to jego ukrwienie oraz przyspiesza gojenie. W tym czasie należy też zachować szczególną higienę okolic intymnych, gdyż łatwo wówczas o zakażenie choćby bakteriami znajdującymi się w moczu.